چشمی کم سو بر هنر، دستی علیل در سیاست و قلمی دریده بر کاغذ

 آقای علامه زاده پس از نشر کتابشان ” دستی در هنر و چشمی بر سیاست” در مصاحبه با صدای امریکا و رادیو فردا و نشریات و درارتباط با ماجرای گروگانگیری اعضای خاندان سلطنتی به دفعات از من به عنوان عامل نفوذی و باعث دستگیری ان گروه دوازده نفره نام بردند. از ایشان خواسته بودم که هروقت چنین با قاطعیت از من نام میبرند اخلاقا موظفند که امادگی مرا هم برای پاسخگوئی یادآوری کنند. اما بار دیگر در نقد کتاب در “دامگه حادثه” اقای ثابتی  را نکوهش میکند که چرا روایت ایشان و یا سایر رفقا را قبول ندارد و مجددا از من نام میبرد بی اشاره به تذکرمن. دراین مقاله نگاه من به وجه سیاسی اقای علامه زاده است و نه وجه هنری ایشان. ادامه مطلب »

همیشه دلم میخواست در مورد کلمبیا و مردمانش بنویسم. اما همیشه اولویت هائی واجب تر بوده است مثل داستان همیشگی غم نان که برای شاعر مسلکان، فرق نمیکند کجای این جهان خاکی باشی حضوری همیشگی دارد و البته نصف قشنگی کار هم به همین است، بگذریم. جائی که زندگی میکنم روستائی است با نزدیک به چهار هزار نفر جمعیت. با سنت ها و صورت هائی که نشان از اجداد بومیان امریکائیشان دارد. جائی است که همیشه مقدس بوده است. چند وقت پیش تلویزیون سیمای کلمبیا به این روستا امد و قرار شد گواتاویتا از دریچه چشم من معرفی شود. نتیجه کار پنج فیلم دو دقیقه ایست که همه را اینجا گذاشته ام. ادامه مطلب »

با آقای علامه زاده که در وبلاگ خود ” از دور بر آتش” بشارت انتشار کتابشان را که به سالهای زندانی بودن ایشان و ان پرونده جنجالی اختصاص دارد، خبر داده بودند  نامه نگاری هائی شد که برای علاقمندان عینا درج میشود. اقای علامه زاده به شکل ناقص این مکاتبات اشاره داشته اند.

به بهانه انتشار دستی در هنر چشمی بر سیاست

اقای رضا علامه زاده عزیز

امیر فطانت هستم. محال است که شما رضا علامه زاده باشید و این نام را نشناسید. قبل از اینکه فراموش کنم خدمتتان عرض کنم که کمتر کسی مثل من به عنوان “خائن” و ضد قهرمان این ماجرا، علاقمند وناظر و تماشاگر ماجرای پرونده “قهرمانان روشنفکران چپ ایران” و بازیگران ان بوده است. میتوانم به شما اطمینان دهم که همیشه برای عزت نفس و روح هنرمندانه اتان که هرگز در مورد این پرونده همچون برخی قهرمانان اسب های چوبین داستان سرائی نکردید احترام بسیار قائلم.

ادامه مطلب »

مدتهای مدیدی است که خودم را از دخالت در امور سیاسی محروم کرده ام. از همان بیست و دو سه سالگی اما همیشه سیاست موضوعی مورد علاقه من بوده است و آنهم به خاطر پیوندی که با وطن دارم و گذشته سیاسی من. تا اینکه از طرف تلویزیونی که برای خودش در امریکای لاتین اعتباری دارد برای مصاحبه ای دعوت شدم و اینهم بخشی از ان. با خودم گفتم حیف است که ذولفقار علی در نیام باشد و زبان سعدی در کام. بالاخره انهمه خواندن ها و شنیدن ها و دیدن ها ، کتک خوردن ها و زندان ها، قهرمانی ها و ضد قهرمانی ها، افتخارات و بد نامی ها، شاید به دردی بخورد. یاد گرفته ام و یا حداقل تنها به خودم حق میدهم که ناظر باشم تا مداخله گر. دلم بیشتر برای بشریت میسوزد که چگونه اداره میشود، که چطور در جهان این قدرت است که حکومت میکند، اصلا سیاست یعنی بازی قدرت و جهان از هر سلامی خالیست. به هر حال برای انها که اسپانیائی نمیدانند خلاصه داستان از این قرار است که یک سناتور جمهوری خواه امریکا مدعی است که خطر ایران در امریکای لاتین به قدری است که ممکن است از ونزوئلا به خاک امریکا حمله اتمی بکندو نظر من. بعد از انهمه سالها بار دیگر من و عالم سیاست.

من و تعدادی از اهل قلم کلمبیا و این عکس یادگاری با آنهاست بعد از سخنرانی من تحت عنوان “منشاء الهام هنرمند”

مورخ شهیر و معتبر ما در مقاله فتنه شیرازی، ماجرای امیر فطانت و “گروه گلسرخی”  به مطالبی اشاره نموده بودند که منجربه مکاتبات زیر شد. بی هیچ شرحی بیشتر:

۹ژوئن ۲۰۱۰

جناب اقای شهبازی امیر فطانت هستم. در موردمطالب فوق نکاتی را لازم به ذکر میدانم. حق نیست که مورخ بر اساس اوهام خود یا دیگران تاریخ بنویسد.۱- خانواده من به هیچ وجه متمول نبودو برعکس یافته های شما فقرخانوادگی یکی از عواملی بود که مرا از نو جوانی به مسائل مبارزاتی کشاند.۲- پدر من مالک هتل پالاس نبود. با عمویم در مهمانخانه ای  در پاساز دکتر مشیری شریک بود که بعد ها به مهمانپذیر انقلاب و گلها تغییر نام داد. همین الان هم که به سراغش بروید، چون اهل شیرازید، قاعدتا نباید ویرانه ای بیش باشد. ادامه مطلب »

 گفتگوئی با نویسنده                                                                                                                                                                             

بیست و سومین نمایشگاه کتاب در بوگوتا پایتخت کلمبیا ( ۱۱ تا ۲۳ اگست) مثل هرسال بازدید کننده بسیار داشت.بخصوص اینکه به مناسبت دویستمین سالگرد استقلال کلمبیا برنامه های ویژه ای نیز برگزار میشد. کشور میهمان کوبا بود و مثل همیشه باغرفه ای پر از کتاب های جدید و موسیقی ناب کارائیب. اما برای بازدید کننده ایرانی انتشار کتابی از یک نویسنده ایرانی، امیر حسین فطانت، به زبان اسپانیائی هم بسیار جلب نظر میکرد. عنوان کتاب Asi habla Judas”یهودا چنین میگوید” است وناشر (انتشارات گاویوتا)  نویسنده را خلیل جبران جدیدی معرفی کرده است.نام امیرحسین فطانت به عنوان مترجم گلچینی از اشعار رومی به زبان اسپانیائی وهمچنین بخاطر ترجمه کتاب جنجالی “خاطرات روسپیان سودا زده من” اثر مارکز برای اهل کتاب اشناست اما به عنوان نویسنده اسپانیائی زبان جدید است انهم با کتابی که به نظر میرسد ربطی به مسائل ایران ندارد وهمین ما را کنجکاو میکند که با خود او گفتگو کنیم. او در کلمبیا امریکای جنوبی و در دهکده ای بنام گواتاویتا زندگی میکند. ادامه مطلب »